Houd de dief.
U kunt zich nog bedenken, Miss Taylor. Ga toch met ons mee terug.
James keert wel om. Niemand zal het u euvel duiden.
Mr Weston wel, papa.
Mr Woodhouse, u bent zo aardig.
Ik zal Hartfield missen, maar mijn huwelijk met Mr Weston is toch ook heuglijk.
Ik kan het niet verkroppen, Emma.
Zes goede kippen en nu Miss Taylor. Een trieste zaak.
Goedemorgen.
Zeg mij na: Ik, William Francis Weston..….
…neem u, Anna Taylor...
Arme Miss Taylor.
Ach vader.
Eeuwig zonde dat Mr Weston zijn oog op haar heeft aten vallen.
Wilde u haar altijd bij ons houden terwijl ze nu een eigen huis heeft?
Ik heb echt geen gouvernante meer nodig.
Maar nu zien we haar nooit meer. Randalís is zo ver weg.
Het is nog geen kilometer ver, vader. We zien Mrs Weston vast elke dag.
Ik kan er niet tegen als mensen trouwen en weggaan. Dat moeten ze niet doen.
Een spelletje triktrak, vader? - Goed dan.
Wie is dat nog zo laat?
Kijk eens aan.
Hoe is het, Thomas, en met de jouwen? - Heel goed, meneer.
En, hoe was het? Jammer dat ik het gemist heb.
Hoe hebt u zich gehouden? Wie huilde het hardst?
Arme Miss Taylor. - Arme Mr Woodhouse.
Of arme Miss Woodhouse, maar niet arme Miss Taylor.
Nog maar één zorg in plaats van twee.
Waarvan één een lastpost? - Misschien.
Ik ben inderdaad soms een vreselijke lastpost.
Lieve papa, ik bedoelde u niet.
En Mr Knightley ook niet. Ik bedoelde mezelf.
Mr Knightley ziet al mijn tekortkomingen. Grapje, vader.
We sparen elkaar niet.
De bruiloft: leder gedroeg zich voorbeeldig.
Iedereen was op tijd, op zijn paasbest en er waren amper lange gezichten.
Emma houdt zich altijd zo kranig.
U bent toch blij dat ze getrouwd is?
U vergeet dat ik hen aan elkaar gekoppeld heb.
Je gokte goed, dat is alles.
Je moet niet voor koppelaarster spelen, want daar komt trouwen van.
Doe het maar niet meer, Emma.
Voor mezelf niet, papa, maar voor andere mensen wel.
Mr Elton, die moet ik aan een vrouw helpen.
Laat die arme man toch met rust.
Hij is hier al een jaar en hij heeft zich zo comfortabel ingericht in de pastorie.
Harriet Smith?
Het is wel een onwettig kind.
Ze lijkt me heel lief en zacht. - Dat is ze ook.
Ze is bij ons op pensionaat. Ze heeft de zomer bij een vriendin doorgebracht.
Het zou goed voor haar zijn om meer onder de mensen te komen.
Mag ze dinsdag naar mijn vaders whistmiddag?
Miss Woodhouse, wat aardig van U. - Ikwil haar graag beter leren kennen.
Mrs Bates, ik stel voor dat u eens zo'n eitje probeert.
Een zachtgekookt ei is niet ongezond.
Mr Perry is niet tegen eieren, wel, Mr Perry?
Absoluut niet. Een zachtgekookt ei kan geen kwaad.
Kijk eens aan, Mrs Bates. Mr Perry zegt dat het kan.
Ze mag graag een zachtgekookt eitje. - Ze hoort u niet, Miss Bates.
Mr Knightley gaf ons wel drie dozijn verse eieren.
Serle kan zeer goed eieren koken.
Zijn bediende Larkins zei dat hij nu zelf zonder eieren zit.
Niemand anders mag mijn eieren koken.
Stel je voor, geen eieren op Donwell Abbey.
U hoeft niet bang te zijn. Ze zijn maar heel klein.
Een klein eitje kan geen kwaad.
Ze hoort me niet, Miss Bates.
Sta me toe u te helpen. - Wat aardig van u, Mr Elton.
Ze hebben acht koeien, twee Alderneys en een schattig Welsh koetje.
Mrs Martin zei dat het mijn koetje wordt.
Kent u de familie Martin? Mr Martin kent u goed. Zijn boerderij ligt bij Donwel.
Dan zijn het Mr Knightleys pachters.
Misschien heb ik hem wel vijftig keer gezien zonder zijn naam te weten.
Een jonge boer is niet het soort man dat mijn nieuwsgierigheid wekt.
Nee, dat zal wel niet.
Maar ze hebben twee zitkamers. Heel mooie zitkamers.
Ze zijn vast heel trots dat ze de dochter van een edelman te logeren hebben.
Ik weet niet of mijn vader van adel is. - O, dat geloof ik beslist.
Maar toch, zeker gezien je onfortuinlijke afkomst...
…moet je je vrienden met de grootst mogelijke zorg uitkiezen.
Denkt u? - Ik weet het wel zeker.
Miss Smith, wat dacht u van een stukje appeltaart? Een heel klein stukje?
Emma geeft u wel een heel klein stukje. - Nee, sta me toe.
Dank u, Mr Elton.
Hoe kan ik u ooit danken dat u mij de weg naar het geluk heeft bereid.
Mrs Elton en ik zijn u eeuwig dankbaar.
Zeker nu ik de dochter van een baronet blijk te zijn.
Waarom niet? Er gebeuren wel vreemdere dingen.
Waarom bent u nog niet getrouwd, zo charmant als u bent?
Ik moet andere mensen charmant vinden. Eén tenminste.
Ik betwijfel sterk of ik wel wil trouwen.
Waarom zou ik? Om geld of status hoef ik het niet te doen.
Misschien als ik verliefd zou worden. Maar dat ligt niet in mijn aard.
Dan wordt u een oude vrijster, net als Miss Bates.
Als ik zo word, trouw ik meteen.
Miss Woodhouse, dat is Mr Martin. - Is het heus.
Dat ik u hier op uw wandeling aantref, Miss Smith.
O hemel.
Misschien moet ik...
Nee, ik wacht wel op je.
Dat we hem hier net tegenkwamen.
Wat vindt u van hem? Vindt u hem heel erg gewoontjes?
Hij is ontegenzeggelijk heel gewoontjes.
Maar dat valt in het niet bij zijn totale gebrek aan noblesse.
Ik verwachtte al niet veel, maar dat hij zo boertig zou zijn, zo zonder enige houding.
Hij is inderdaad niet zo deftig als echte deftige heren.
Denk eens aan Mr Knightley. Denk eens aan Mr Elton.
Hij is zeker niet zoals Mr Knightley. Maar Mr Knightley is ook zo hoogstaand.
En Mr Elton, die zo opvallend veel aandacht aan je besteedt?
Je ziet het verschil toch wel?
Ja, er is heel veel verschil.
Ik heb het idee dat Mr Elton steeds meer op jou gesteld raakt.
Harriet, heb je wel eens je portret laten schilderen?
Is ze geen plaatje? - Dat is ze zeker.
U geeft Miss Smith precies wat ze nodig heeft.
Ze was al knap, maar u heeft haar gratie en omgangsvormen bijgebracht.
Nee, dat had ze al in zich.
Ik krijg haar niet helemaal goed. Ziet u wel?
Ze heeft zo'n fijn gezichtje.
En toch is er iets aan haar ogen en om de mond...
Maar dat heeft u precies getroffen. Dat is haar, levensecht.
Mr Elton, ik ben amper begonnen.
Deze zijn voortreffelijk.
Ze lijken niet, dat zult u wel zien. Mijn zuster Isabella en haar kinderen.
Die zaten geen ogenblik stil.
Haar echtgenoot, Mr John Knightley.
Hij kan ermee door, maar Isabella vond hem niet lijken.
Sindsdien maak ik geen portretten meer, althans van echtelieden.
Maar hier is geen sprake van echtelieden.
Althans, nog niet.
Volmaakt. Absoluut volmaakt.
Miss Smith heeft niet zulke wenkbrauwen. - Dat ben ik toch niet met u eens.
Je hebt haar te lang gemaakt, Emma. - Toch niet te lang.
Ze zit immers, en alle proporties moeten juist zijn.
Het is heel mooi.
Maar het lijkt alsof ze buiten zit, met alleen een dunne omslagdoek om.
Je denkt: Dat arme kind vat nog kou.
Maar vader, het is zomer. Kijk maar naar die boom.
Ik vind het een heel goede inval om Miss Smith buiten te plaatsen.
En die boom is onnavolgbaar levensecht.
Miss Woodhouse, mag ik het laten inlijsten?
Dan neem ik het mee naar Londen.
Ik ga zelfs nog verder: Ik sta erop dat u het slechts aan mij toevertrouwt.
U raadt het nooit. Hij heeft me gevraagd. - Nu al?
Weet je het zeker? - Ja, het staat er duidelijk.
Miss Woodhouse, wat moet ik doen?
Deze brief is van Robert Martin.
Ja, had ik dat niet gezegd?
Vindt u het een goede brief? Is hij te kort?
Nee, het is een goede brief. Een heel goede brief.
Beter dan ik had verwacht.
Maar wat moet ik terugschrijven? Geeft u me alstublieft raad.
Nee, die brief moet je zelf schrijven.
Maar hij moet duidelijk zijn. Zonder twijfel of aarzeling.
Niet uitweiden over je leedwezen om zijn teleurstelling.
U vindt dus dat ik hem moet afwijzen?
Harriet, daar twijfel je toch niet over?
Ik wist niet dat hij me zo graag mocht.
Ik heb een vuistregel, Harriet:
Als een vrouw twijfelt, moet ze nee zeggen.
Maar ik wil je niet beïnvloeden. - Nee, natuurlijk niet.
Maar kunt u me adviseren wat ik het beste..
Niet dat ik..
Zoals u zegt: Je moet zeker zijn.
Vindt u dat ik nee moet zeggen?
Harriet, je moet je eigen geluk bepalen.
Verkies je Mr Martin echt boven iedere andere man die je kent?
Harriet, houd jezelf niet voor de gek.
Laat je niet leiden door dankbaarheid of medelijden.
Miss Woodhouse, aangezien u uw mening niet wilt geven...
…denk ik..
Ja, mijn besluit staat vast. Ik weet het nu bijna zeker:.
Ik wijs Mr Martin af.
Is dat een goed besluit?
Dat is een uitstekend besluit. Lieve Harriet.
Nu kan ik zeggen dat ik niets wilde zeggen om je niet te beïnvloeden.
Als je ja had gezegd, was ik mijn vriendin kwijtgeraakt.
Ik kon je toch niet bezoeken op de Abbey Mil-boerderij.
Maar nu hoef ik je nooit te missen.
Heeft ze hem afgewezen? - Ja.
Heeft Harriet Smith Robert Martin afgewezen?
Dan is ze nog dommer dan ik dacht.
Mannen denken altijd dat een vrouw meteen ja zegt.
Nonsens, dat denken mannen helemaal niet.
Ik hoop dat je je vergist. - Haar brief was duidelijk.
Je hebt haar brief gelezen?
Je hebt haar brief geschréven.
Jij hebt haar overgehaald om nee te zeggen.
Dan nog vind ik dat ik gelijk heb.
Mr Martin deugt vast, maar hij is haar gelijke niet.
Inderdaad, hij is veruit haar meerdere in verstand en status.
Harriet Smith is een onwettig kind van Joost mag weten wie.
Een meisje zonder connecties op een eenvoudig pensionaat.
Ze heeft nooit iets nuttigs geleerd. Ze is lief en opgewekt, meer niet.
Dat ik het hem heb aangeraden. - Hebt u het hem aangeraden?
Ik had mijn twijfels voor hém.
Ik vond dat hij een meer bemiddelde en nuttiger eega kon krijgen.
Maar tegen een verliefd man kun je niet op.
En zij heeft hem aangemoedigd.
Ze was hem vast ooit toegenegen, maar nu niet meer.
Ze weet nu wat adel is en ze wil enkel iemand van adel.
Maar dat is nonsens. Klinkklare nonsens.
Je denkt toch niet aan Elton, wel? Want die Elton is helemaal niets.
Hij praat met zijn hart, maar handelt met zijn hoofd. Hij kent de waarde van geld.
Harriet maakt geen schijn van kans. - Ik wil haar niet uithuwen.
Je hebt je vriendin geen dienst bewezen, Emma.
Je hebt haar haar grootste kans op geluk ontnomen.
Dat is een slechte beurt en dat had je niet moeten doen.
Goedendag.
U hebt het mis, Mr Knightley, en dat zult u merken ook. En dan hebt u spijt.
Niet zo hoog, John. - Hoe hoger, hoe beter.
Fanny, ren eens naar je oom.
John, het is te druk voor vader. - Dan wordt er niet meer gestoeid.
Neem ze mee, Betty. Weg ermee, Jane.
Nee, het is nu afgelopen.
Zeg je grootvader welterusten.
Kleine Emma blijft nog even. - Die maakt geen kabaal.
Dat staat je goed, Emma.
Zo, Wil jij op het grote paard? Ja, hè?
Klim maar op het paard.
Zo heb ik jou ooit gedragen.
We moeten geen vijanden zijn.
Jij mag je vergissen en ik mag boos zijn, maar vijanden zijn we nooit.
U vergeet dat mijn ongelijk nog niet bewezen is.
Al hoop ik dat Mr Martin niet al te zeer teleurgesteld is.
Hij is uitermate teleurgesteld.
Dat betreur ik dan.
Nee, ik kan er niet omheen.
Mr.en Mrs Weston hebben ons gevraagd en we moeten gaan, weer of geen weer.
Ze is pas getrouwd en ze moet bezocht, ongeacht de consequenties.
Mr Weston vindt zichzelf blijkbaar heel wat..
…dat hij mensen vraagt om hun warme huis te verlaten om hem te bezoeken.
Hij vindt zichzelf vast uitermate plezant.
Niet te hard, James. Voorzichtig.
Daar gaan we, in het vooruitzicht van vijf saaie uren in andermans huis.
In hondenweer, terug vast nog erger. Het sneeuwt al en dat wordt niet minder.
Vier paarden en bedienden de Kou in gestuurd...
om vier verkleumde wezens een kille en ongezellige avond te bezorgen.
Ze hebben vast de haard aan en allerlei heerlijkheden.
Daar is de dominee. Die is nogal enthousiast.
Ik kom woorden tekort om mijn dankbaarheid te uiten.
Een kerst-samenzijn. Wat kan er genoeglijker zijn.
Miss Woodhouse, het is me een eer, nee, een groot genoegen.
Stap in, man, en sluit het portier achter je. Hoe minder gepraat, hoe beter.
Wat een genoeglijk samenzijn. We missen maar twee gasten:
Uw jonge vriendin Miss Smith. Keelpijn, vrees ik.
Is Perry ontboden? - Hij schrijft bedrust voor.
Het is spijtig voor haar en heel jammer voor ons.
En mijn zoon Frank.
Ik had gehoopt dat hij zou komen, maar helaas.
Op de afwezigen dus.
Op de afwezigen.
Ik zal nooit de beroemde Frank Churchill zien.
U vergist zich. Hij heeft beloofd om over twee weken te komen.
Frank is mijn zoon uit mijn eerste huwelijk.
Zijn moeder is overleden toen hij twee was. Haar familie heeft hem opgevoed.
Een bemiddelde familie.
Hoe oud is hij nu? - Hij is drieëntwintig.
En het is een zeer geslaagde jongeman geworden.
Helaas houdt zijn grootmoeder hem in Yorkshire..
…dus kan hij zelden langskomen.
Ik heb hem nog nooit gezien.
Hij had eerder moeten komen.
Dat is hij gewoon verplicht tegenover zijn vader en U.
Ik vergeef het hem. Zulke dingen liggen gevoelig.
Mrs Churchill zwaait de scepter op Enscombe, en ze is nogal nukkig.
Hij kan alleen komen als zij hem laat gaan.
Dat is de jongeman in kwestie. Het lijkt sprekend.
Een knappe jongeman, vindt u niet, Mr Elton?
Dat zou ik niet weten. Schijn kan soms bedriegen.
Iktrouw nooit, dat weet U.
…maar mocht ik me bedenken, dan is Mr Churchill een kandidaat.
Hij lijkt me het toonbeeld van wat een man moet zijn.
Afgezien van zijn gebrek aan inspanning om zijn plicht als zoon te doen.
Is het wel eerlijk om hem te veroordelen als je de omstandigheden niet kent?
Misschien kan hij niet anders.
Er is één ding dat je altijd kunt doen, en dat is je plicht.
Als hij wilde, kon hij morgen hier zijn.
U wilt slecht over hem denken. - lK? Allerminst.
Ik denk helemaal niet aan hem.
Wat ziet ze er weer mooi Uit.
Uiterlijk is ze altijd mooi. Maar innerlijk...
Ze heeft haar tekortkomingen, maar het is een goed kind.
Misschien wel. Maar ze denkt dat ze alles al weet.
Ik wil haar wel eens hopeloos verliefd zien.
Werkelijk?
Dat zou goed voor haar zijn.
Nou, er ligt al een decimeter sneeuw en het sneeuwt nog steeds flink.
Een goed begin van het winterseizoen, Mr Woodhouse.
Isabella, Emma, wat moeten we nu?
Het valt vast wel mee, vader.
U bent zo dapper vertrokken en we komen vast wel levend thuis.
We zijn met twee koetsen. Als de ene omslaat, hebben we altijd nog de andere.
Mrs Weston, mijn onuitsprekelijke dank voor de voortreffelijke avond.
Miss Woodhouse, eindelijk maken we kennis.
Mr John is in de eerste koets gegaan, met Mrs Knightley en uw vader.
Ik mag u begeleiden. - Dank u wel.
Wat jammer dat ons gezelschap...
Vergeef me, maar ik moet deze door God gegeven kans grijpen.
Om u te zeggen wat u vast al weet:
Ik adoreer u, ik aanbid u hartstochtelijk.
Mr Elton. - k kan me niet meer bedwingen.
Liefste Miss Woodhouse, Emma..
….kwel me niet langer en zeg dat je mijn liefde beantwoordt.
Zeg dat je met me trouwt en maak me zielsgelukkig.
O Emma, ik lees het antwoord in je ogen.
Mr Elton, ik ben onthutst.
Nee, dat bestaat niet. Daar bent u te lief voor.
U hebt te veel van Mr Westons wijn gedronken. U hebt uzelf niet in de hand.
Ik ben Miss Smith niet, maar ik zal de boodschap doorgeven.
Wat heb ik met Miss Smith te maken?
Wie denkt er aan Miss Smith als er een Miss Woodhouse is?
Nee, u bent een en al lieflijkheid en bescheidenheid…
…maar u kunt mijn bedoelingen absoluut niet verkeerd hebben begrepen.
Bekoorlijke Miss Woodhouse.
Sta me toe deze interessante stilte te duiden.
Die betekent dat u mij wel degelijk begrijpt.
Nietwaar, allerliefste Miss Woodhouse?
Nee, dat betekent het niet.
Ik zie u slechts als de bewonderaar van mijn vriendin.
Verder weet ik niets van U.
U overlaadde Miss Smith met attenties en toch had u haar niet op het oog?
Ik Miss Smith op het oog hebben?
Die mannen zijn er vast, ieder zijn eigen niveau...
…maar zo wanhopig ben ik nog niet.
Nee, mijn bezoeken golden uitsluitend U. Na de vele aanmoediging van uw kant.
Aanmoediging? U heeft het totaal bij het verkeerde eind.
Het spijt me buitengewoon, maar ik moet u uit de droom helpen.
U komt wel over uw teleurstelling heen. Ik ben niet van zins om te trouwen.
Goedenavond, Mr Elton.
Goedenavond.
Het is allemaal mijn schuld. Kun je het me ooit vergeven?
Ervalt niets te vergeven, lieve Miss Woodhouse.
Ik mag me niet beklagen. Ik ben iemand als Mr Elton niet waard.
Het is andersom. Hij is jou niet waard.
Ik schaam me diep en ik zal nooit meer zo dom zijn.
Niemand zal u dit toch kwalijk nemen.
Als jij me vergeeft, voel ik me iets minder terneergeslagen.
Ik was op weg naar Ford's. Loop je met me mee?
Miss Woodhouse. - O nee, Miss Bates.
Ik zag u net open.
Jane is er. Ze is vanmorgen aangekomen.
Wilt u even boven komen? U ook, Miss Smith.
Dat is heel aardig, maar.. - Graag, maar niet te lang.
Jane zal zo verheugd zijn. - Dat betwijfel ik.
Mrs Goddard zei dat Miss Fairfax de hele zomer blijft.
Wat is ze voor iemand?
Jane is een weeskind...
…door kolonel Campbell aangenomen als gezelschap voor zijn dochter.
Nu de dochter getrouwd is, moet Jane weg.
Iedereen geeft hoog over haar op, maar ik kan haar naam niet meer horen.
We dachten dat de kolonel de koets zelf nodig had.….
…en hij zou haar nooit met de postkoets sturen...
…maar ze gingen eerder naar Ierland.
Zo. Zijn ze allemaal gegaan, Miss Fairfax?
Ja, naar... - Ballycraig, daar moet het prachtig zijn.
Miss Campbell is nu getrouwd, dus moet ik Mrs Dixon zeggen.
We moeten tegen Miss Campbel! nu Mrs Dixon zeggen, hè moeder?
Ze is hardhorend, maar Jane verstaat ze wel. Jane praat zo duidelijk.
Mr Dixon heeft Jane heel hoog zitten..
…maar ze zijn heel gelukkig samen en zeer op Jane gesteld.
We dachten dat ze mee zou gaan naar Ierland. Mr Dixon vond het er zo mooi...
…en Jane ging vaak met ze wandelen, zo'n innemende, charmante man.
Jane wilde heel graag mee naar Ierland, begreep ik.
Maar toch ben je niet meegegaan? - Dat leek me beter van niet.
Ik moet in mijn eigen inkomen voorzien.
Hoe eerder ik dat doe, hoe minder leed ik aanricht of hoef te ondergaan.
Mr...en Mrs Dixon waren vast zeer teleurgesteld.
Dat denk ik ook. Het was zo hartelijk.
Mr Dixon is bijzonder attent, zo'n charmante man.
Zeker na wat hij in Weymouth voor Jane heeft gedaan.
Dat mogen Miss Woodhouse en Miss Smith best weten.
Jane was bijna iets rampzaligs overkomen.
Ze gingen varen, Jane en Mr Dixon, en Miss Campbell heette ze toen nog..
…en opeens stak er een vreselijke storm op...
…en arme Jane zou in het gewoel overboord zijn geslagen...
Sindsdien ben ik meer op Mr Dixon gesteld dan ooit.
Wat een schokkend verhaal. - Maar met een gelukkige afloop.
Niemand kan zo goed spelen als Jane. Mr Dixon vond zijn verloofde zelfs minder.
Ze speelt en zingt benijdenswaardig goed.
Ik heb nooit iemand beter horen spelen. - Ik zeker niet.
Jij zegt het.
Maar jij streeft ook niet naar het hoogste.
Ze zou een goede gezelschapsdame zijn.
Vast wel, maar ik heb iets tegen haar. Ik weet ook niet waarom.
Ik mag haar gewoon niet.
Misschien omdat je in haar de jongedame ziet die je zou willen zijn.
Nu schaam ik me voor mezelf.
Geniet u van de muziek, Mrs Bates? - Ze is een beetje hardhorend.
Het was prachtig, vond u ook niet, Miss Woodhouse?
Frank Churchillwas ook in Weymouth.
Was jij er toen ook? - Ja, een paar dagen, dacht ik.
En heb je met hem Kennisgemaakt?
Kortstondig, ja.
Dat is nou een jongeman die me interesseert.
Het is de zoon van Mr Weston, maar we hebben hem nog nooit gezien.
Hoe is hij? Is hij knap?
Het moet een keurige jongeman zijn.
Is hij prettig in de omgang? - Men vindt van wel.
Maar wat vond jij van hem?
Als je veel in elkaars gezelschap verkeert, kun je je geen mening vormen.
Volgens mij vond iedereen hem prettig in de omgang.
Daar moet ik het mee doen, merk ik.
Is dit allemaal van Mr Knightley? - Natuurlijk.
Dat is Donwell Abbey, met de bijbehorende landerijen.
Iedereen die hier woont, is pachter of bediende van Mr Knightley.
Dat één persoon zoveel bezit kan hebben.
De mussen en leeuweriken zijn niet van hem, hè?
Misschien niet, maar de houtsnippen en fazanten wel.
Vindt u het niet mooi en goed onderhouden?
Heel goed onderhouden.
Nu het zo ver is, vind ik het moeilijk om de Martins weer te zien sinds..
Maar ik moet verstandig zijn. - Dat moet.
Zeg dat je maar een kwartier kunt blijven. Dat kan geen kwaad.
Het pad af rijden, James, en daar keren.
Eerst was het ongemakkelijk, maar toen zei Mrs Martin dat ik gegroeid ben.
We keken naar de groeistreepjes op de lambrisering.
…en toen zei ze: Je bent een centimeter gegroeid.
We begonnen net weer onszelf te worden en weet u wat er toen gebeurde?
Toen kwam Mr Martin binnen. - En toen?
Ô, niets.
Hij excuseerde zich en ging zich wassen.
En toen was het tijd om te gaan.
Mag ik je mijn zoon voorstellen: Frank Churchill.
Eindelijk maken we kennis.
Ik was verheugd om kennis te maken met Mrs Weston.
Ik mocht haar al door haar brieven, maar haar schoonheid heeft me verrast.
Ik verwachtte een redelijk aantrekkelijke vrouw van een zekere leeftijd.
Een knappe jonge dame had ik niet verwacht.
Ik ben het eens met uw loftuitingen.….
…maar laat Mrs Weston niet horen dat u haar een knappe jonge vrouw noemt.
Ik hoor beter te weten.
Maar ik kan iemand anders prijzen zonder me schuldig te maken aan overdrijving.
Ik moet gaan. Ik heb een afspraak in The Crown.
Maar ik wil je niet haasten. - Nee, als u een afspraak hebt.
Ik heb nog een bezoek af te leggen.
Buren van u, de naam is Fairfax. Maar de familie heet Barnes of Bates.
Mrs Bates kennen we. We zijn er langs gekomen. Miss Bates keek uit het raam.
Je kent Miss Fairfax uit Weymouth. Ga er gerust langs.
Het kan ook een andere keer. Maar ik ken haar al enigszins uit Weymouth.
Ga toch. Wat goed is om te doen, moet je meteen doen.
Uitstel is onbeleefd.
Dan zit er niets anders op.
Hopelijk wilt u mij rondleiden langs de attracties van Highbury?
Dit is The Crown Inn.
Mooie ruimte op de eerste verdieping. Daar kun je een bal geven, lijkt me.
Het was vroeger een balzaal.
Dan moeten we het in oude glorie herstellen.
Houdt u van dansen? - Ik ben er verzot op.
Maar er zijn hier niet genoeg jonge mensen voor een bal.
We vinden ze wel, al moeten we ze uit Leatherhead halen.
Nee, dat bal komt er, en u en ik gaan een dansje maken.
En dat is huize Bates. Ik weet al aardig de weg in Highbury.
Bent u er gisteren geweest? - Ja, dat wilde ik net zeggen.
Er kwam geen einde aan.
Tien minuten was genoeg geweest, maar de spraakzame tante liet niet os.
Ik heb er drie kwartier gezeten. - En hoe vond u Miss Fairfax?
Nogal ziekjes. Als dames er ziek uit mogen zien.
Een ongezond bleke teint.
Dat is onterecht. Miss Fairfax is mooi op haar eigen manier.
Misschien is dat uw smaak niet. - Misschien is dat het, ja.
U heeft inderdaad gelijk.
Zag u haar vaak in Weymouth? Verkeerde u in dezelfde kringen?
Dit moet Ford's zijn. Hier koopt het hele dorp.
Naar binnen, dan ben ik echt een ingezetene van Highbury.
Ik moet iets bij Ford's kopen. Ze hebben toch wel handschoenen?
Besteed een halve gienje bij Ford's en heel Highbury ligt aan je voeten.
Wat voor genoegens heeft Highbury nog meer?
De lijst is helaas uitgeput.
Dit is het huis van Mr Elton.
Bescheiden, maar voor hem is het genoeg.
Mr Elton is de dominee en geldt als een keurige jongeman.
Ik weet veel van Mr Elton, al heb ik hem nooit ontmoet.
Hij woont tegenwoordig in Bath en hij gaat binnenkort trouwen.
Met Miss Augusta Hawkins uit Bristol, goed voor tienduizend pond.
Dan weet u meer dan ik. - Dat hoorde ik van Miss Bates.
Iedereen is er vol van. Men kijkt reikhalzend uit naar Mr Eltons bruid.
Hier gaan ze dus wonen.
Heel knus en gezellig, ideaal om met de vrouw van je dromen te delen.
Wie meer verlangt, is een uilskuiken.
U zegt dat terwijl u de weelde van Enscombe gewend bent?
Ik geef niets om Enscombe.
Wat heb je aan rijkdom en weelde als je het ware geluk niet hebt?
Zullen we het kringetje rond maken naar Randalls?
Ik weet nu de weg, zoals u merkt.
Wat een fraai instrument.
Speelt u, Miss Woodhouse? - Uiteraard, maar niet goed.
Lang niet zo goed als Jane Fairfax. Heeft u haar horen spelen?
Een paar keer in Weymouth.
Het klonk goed, al ben ik geen kenner.
Iemand in het gezelschap vond haar spel beter dan dat van zijn verloofde.
Mr Dixon is dus muzikaal?
Ja, ik bedoelde inderdaad Mr en Mrs Dixon.
Ik vond het een duidelijk bewijs van Miss Fairfax' talent.
Vond Miss Fairfax die voorkeur van Mr Dixon niet pijnlijk?
En gold die voorkeur ook voor andere gebieden?
Dat zou ik niet weten.
Nee, wie weet wat Jane Fairfax denkt? Ze is zo gereserveerd.
Ik zou niet kunnen omgaan met iemand die zo gereserveerd is.
Gereserveerdheid is veilig, maar niet aantrekkelijk.
Van gereserveerde mensen kun je niet houden.
Vader, ik moet morgen naar Londen. - Naar Londen? Waarvoor?
Om zijn haar te laten knippen? - Ik vrees van wel.
25 kilometer. Ik zei: Je bent een ijdeltuit, maar hij liet zich niet weerhouden.
Wat een fat. - Jongelui hebben zo hun grillen.
Ik vond het al een leeghoofd.
Als hij het maar niet te kort laat knippen. Straks vat hij nog kou.
Ik moet gaan. Ik had enkele zaken laten liggen om hier te kunnen zijn.
Ik spreek hem wel op uw feest, Mrs Weston. Nog een prettige dag.
Het is een klavier, moeder.
Dit is arrveren zoals het hoort: per koets, in plaats van lopend.
Goed dat ik je tref, anders zou je niet merken wat een heer ik vanavond ben.
Vast wel.
Mal kind.
Het was zo'n grote verrassing, en zo'n fijne ook.
Geen vleugel, maar toch. Het werd gisteren bezorgd, zonder afzender.
Jane had geen idee van wie het kon zijn. - Wat mysterieus.
Maar het kan maar van één persoon afkomstig zijn, nietwaar, Jane?
Het kan alleen kolonel Campbell zijn.
Waar gaat het over?
Iemand heeft Miss Fairfax een klavier cadeau gedaan.
Waarom lacht u? - Waarom lacht u? Ik lach omdat u lacht.
Hebt u vermoedens? Als het kolonel Campbell niet is, wie dan?
Wat dacht u van Mr Dixon?
Ik ben bang dat hij verliefd op haar s geworden.
Kan het de kolonel niet geweest zijn?
Dan was ze niet zo verbaasd geweest.
Nee, het was een liefdesuiting. - Een liefdesuiting.
U heeft me overtuigd. Ik denk ook dat hij het was.
Bis. - Nee, u heeft genoeg van me gehoord.
Wilt u ons het genoegen doen? - Als u wilt, Mr Knightley.
Miss Smith. Is alles goed met u? Geen keelpijn meer?
Nee, ik ben helemaal beter, dank u.
Ik ben morgen een week hier. Op de helft. Wat gaat de tijd toch snel.
Nu heeft u spijt van uw bezoek aan de kapper.
Nee, daar heb ik geen spijt van.
Wat is er?
O, het viel me ineens op.
Miss Fairfax heeft haar haar zo vreemd opgestoken.
Werkelijk heel bizar.
Zal ik haar eens vragen of dat in Ierland de mode is?
Nee, niet doen.
Ja, ik doe het wel. En u moet kijken hoe ze reageert. Of ze bloost.
Ik ben iets te weten gekomen, Emma.
Wist je dat Miss Bates en Miss Fairfax met Mr Knightleys koets zijn gekomen?
En dat ze ook weer zo naar huis gaan?
Attent van hem, vind je niet, terwijl hij zijn Koets nooit gebruikt.
Dat is het soort aardigheid dat je van hem kunt verwachten.
Hij is niet galant, maar wel humaan.
Wat dacht je van Mr Knightley en Miss Fairfax?
Nee. Zodat mijn neefje Henry Donwell niet erft? Nooit.
Bovendien geeft hij niet om Jane Fairfax. In romantische zin, bedoel ik.
Hij bewondert haar talenten wel.
Heeft hij haar dat klavier gestuurd?
Nog één, alstublieft.
Ik moet tussenbeide komen.
Als ze zegt dat ze moe is, moeten we zo beleefd zijn om haar te geloven.
Moet ze haar keel schor zingen?
Miss Fairfax, u heeft uw rust verdiend.
Ik ben gekomen om te dansen. Wij moeten het goede voorbeeld geven.
Wilt u? - Met genoegen.
Maar kleine Henry dan?
Wat leuk dat u langskomt. Jane zal haar klavier graag laten zien.
Frank Churchill s er al. Hij zet een schroefje in moeders bril. Knap, hè?
Voorzichtig, Miss Woodhouse, de trap is smal in de bocht. U ook, Miss Smith.
Wat een genoegen.
U betrapt mij op een poging tot hulpvaardigheid.
Het klavier stond niet stabiel. We hebben er papier tussen gedaan.
Probeert u het nog eens. Een paar noten.
Hoort u dat zachte in de hoge noten? Precies wat de familie Dixon zo prees.
Het is een prachtig instrument en het past goed bij Janes spel.
Mr Dixon was vooral weg van die toon.
Je maakt haar zenuwachtig.
Wat leuk om die melodie weer te horen.
Daar werd in Weymouth op gedanst, als ik me niet vergis.
Dat klinkt nieuw.
Ierse wijsjes. Wat attent van de afzender van het klavier.
Dat moet een teken van ware genegenheid zijn.
Dat zou ik bijna vergeten. Ons bal is komende zaterdag in The Crown.
Vader kijkt er zeer naar UI.
Ik blijf nog even, dus ik hoop u allen daar te zien. En Miss Woodhouse...
…is het te vroeg om U voor twee dansen te strikken?
Ik zou me bijna op Maple Grove wanen, het landgoed van mijn zwager.
De zitkamer daar lijkt heel erg op deze.
MrE. - Ja, liefste?
Is dit niet net de zitkamer op Maple Grove?
Zeker, Augusta. Je bent zo'n opmerkzaam persoontje.
Ik ben dol op Maple Grove. Mijn broer en zuster zouden het hier prachtig vinden.
Een grote tuin ziet men ook graag bij anderen.
Als u de streek beter kent, zult u beamen dat Surrey de tuin van Engeland is.
Dat weet ik. Het is de tuin van Engeland. Surrey is de tuin van Engeland.
Dat geldt voor zoveel streken. - Kent, en Evesham ook.
Dat dacht ik toch niet. Ik heb alleen Surrey zo genoemd horen worden.
Mijn broer en zuster komen deze zomer.
Met hun kales-landauer uiteraard, die rijdt zo gerieflijk.
U heeft zeker veel van dit soort gelegenheden?
Niet veel. Wij zijn nogal ingetogen mensen.
Daar moeten we dan iets aan doen, niet, Mr E?
Zeker, Augusta.
We zijn op Randalls geweest. Bijzonder innemende mensen.
Mr Weston is een kostelijke man. Ik heb hem nu al hoog zitten.
Mrs Weston was toch uw gouvernante? Ik vond haar verrassend damesachtig.
En weet u wie we daar ook tegenkwamen?
Knightley. In eigen persoon.
Mijn caro sposo had zijn vriend Knightley al geroemd. En volkomen terecht.
Knightley is een echte gentleman. En dan Jane Fairfax.
Ik ben helemaal weg van die arme Jane Fairfax.
Ik zal mijn best voor haar doen en een betrekking als gouvernante regelen.
Onuitstaanbaar mens, met haar caro sposo en'Mr E'.
En dat Mr Knightley een gentleman is.
Ik vond het wel een leuke dame, al spreekt ze ietwat te snel.
Ze is vast een goede vouw, maar hij had niet moeten trouwen.
Kom kom, u moet niet tegen ieder huwelijk zijn.
En Jane Fairfax verdient het niet om door haar bevoogd te worden.
Nu moet ze elke dag naar de Eltons. Met haar smaak, en haar trots.
Hoe houdt ze het uit? - Het is beter dan thuis zitten.
Misschien zou ze liever door anderen worden uitgenodigd.
Maar van Mrs Elton krijgt ze aandacht en van anderen niet. Ze verdient beter.
Ik weet hoe hoog u Miss Fairfax acht.
Iedereen mag weten hoe hoog ik haar acht.
Mr Churchill, mevrouw.
Ik heb helaas slecht nieuws. Voor mij althans.
Mrs Churchill is ziek. Ik moet meteen terug naar Enscombe.
Wat jammer om te horen. Het is toch hopelijk niet ernstig?
Ze is in ieder geval te ziek om zonder mij te kunnen.
Al zou het me niets verbazen als ik haar geheel hersteld aantrof.
Maar u weet hoe het is: Ik kan niet weigeren.
Nee, dat begrijp ik.
Van alle onaangename dingen is afscheid nemen het onaangenaamst.
Maar u komt toch weer? Het blijft vast niet bij dit ene bezoek.
Uw bal gaat natuurlijk niet door. - Voorlopig.
Maar zodra ik daar weg kan, gaat het door.
Vergeet onze afspraak niet. - Dat beloof ik. De eerste twee dansen.
Het waren twee heerlijke weken.
Elke dag nog fijner dan de vorige.
Met elke dag groeide mijn tegenzin om weg te gaan.
Moet u vandaag al gaan? - Ja, vader haalt me hier op.
We lopen samen terug en dan moet ik meteen weg.
Geen vijf minuten voor Miss Fairfax en Miss Bates?
Ik heb al afscheid van ze genomen.
Ik kwam er toch langs en het leek me wel zo netjes.
Kortom...
Misschien, Miss Woodhouse. U zult toch wel iets vermoeden?
Dat zal vader zijn.
Ik zal Mr Woodhouse maar niet storen.
Ik hoop dat we elkaar gauw weerzien.
Ik heb zitten denken...
Vergeef me, maar bent u erg verdrietig dat Mr Churchill weg moest?
Ik dacht dat.…. - Ik ook, Harriet...
…maar ik ben er eigenlijk heel monter onder.
Ik heb van zijn gezelschap genoten...
…maar ik heb niet het gevoel dat ikhem nodig heb om gelukkig te zijn.
Jane, nu wil ik het weten.
Het is al april, bijna juni. Ik begin me zorgen te maken.
Heb je nog niets gehoord? Een betrekking zoals jij verdient doet zich niet vaak voor.
Je hebt al een kans gemist bij Mrs Bragge..
…de nicht van Mr Suekling. Iedereen wil daar gouvernante worden.
Kaarsen op de lessenaars, wat wil je nog meer.
Maar hoop doet leven. We zullen navraag doen.
Liever niet, Mrs Elton.
Er zijn instanties die in betrekkingen bemiddelen.
Bureaus voor de verkoop van menselijk intellect.
Beste kind, hoe degoutant.
Als je in de slavenhandel wilt, Mr Suekling is fel tegen slavernij.
Nee, ik bedoel de handel in gouvernantes.
Voor de pleger is het een minder zwaar vergrijp..….
…maar het leed voor de slachtoffers is even groot.
Mr Weston.
Heeft u al gegeten?
Blijft u zitten. Ik heb al gegeten.
Ik kom rechtstreeks uit Londen.
Lieve, Frank komt terug.
Het hele gezin. Milder klimaat, beter voor Mrs Churchill.
Ze betrekken een huis in Richmond, dus hij kan er elke dag heen.
Emma, goed nieuws voor jou. Je bal in The Crown gaat toch door.
Voortreffelijk. Werkelijk aan alles is gedacht.
Het overtreft je stoutste verwachtingen, niet, Jane?
Mr Knightley.
Een keurige jongeman, Mr Weston. En ik maak nooit valse complimenten.
Een ware gentleman, beslist geen verwaande kwast.
Ik ben zeer met hem ingenomen.
Mijn zoon valt bij iedereen in de smaak.
Ik ben anders heel streng over jonge heren.
Ik verafschuw kwasten, ik gruw ervan.
Als hij een kwast was gebleken, had ik ongezouten mijn mening gegeven.
Ik ben niet mals voor kwasten, wel, Mr E?
Zeker, Augusta. Wee de kwast die zich in jouw omgeving waagt.
Mr Weston, u moet een toverlamp gehad hebben.
Mrs Stokes herkent haar zaal niet terug.
Ze vroeg net: Kreeg u bij het uitstappen geen natte voeten? Nee hè, Jane?
Er lag een mat en Frank Churchill was zo...
Kijk, daar danst hij. Mr Churehil! slaat een goed figuur, niet, Mr Knightley?
Heel kwiek. - Kwiek, dat is precies het juiste woord.
En zo leuk samen met Miss Woodhouse, vind je niet, Jane?
Het lijkt wel alsof ze bij elkaar horen.
Danst u niet, Mr Elton? - Als u met me danst graag.
Nee, ik weet een betere danspartner vOOr U.
Als Mrs Gilbert wil dansen, zal het me een genoegen zijn.
Mrs Gilbert danst niet. Maar er is nog iemand zonder begeleider. Miss Smith.
Miss Smith. Ik ben u zeer erkentelijk. Ik had Miss Smith niet opgemerkt.
Maar ik ben nu oud en getrouwd. Ik ben helaas uitgedanst.
Excuseert u me, Mrs Weston.
Mr Knightley. - Excuseert u me.
Mr Knightley heeft zich over Miss Smith ontfermd.
Wat aardig van hem.
Dat was een goede daad.
Ze wilden niet alleen Harriet kwetsen. Waarom doen ze zo vijandig tegen je?
Misschien kan ik het wel raden. Je wilde hem aan Harriet koppelen.
Ja, en dat blijven ze me kwalijk nemen.
Ik weet dat ik me totaal in hem vergist heb.
Hij is kleinzielig en dat had u door en ik niet.
Ik moet erkennen dat ik Harriet Smith onderschat heb.
Ze heeft goede eigenschappen die Mrs Elton totaal ontbeert.
Een lief meisje, ongekunsteld, zonder pretenties.
Wie verstand en smaak heeft, verkiest dat boven iemand als Mrs Elton.
Miss Woodhouse, Miss Otway, Miss Smith, waar blijft u?
Emma, geef het goede voorbeeld. - Ik kom.
Met wie ga je dansen?
Met u, als u me vraagt.
Wil je? - Ikwil heel graag.
Ik weet nu hoe goed u kunt dansen.
En we zijn geen broer en zuster, dus het mag.
Broer en zuster? Allerminst.
Ik vind hem helemaal niet oud. Als je met hem praat, is hij heel anders.
Maar ik was eerst wel verbaasd.
Wat moet dat?
Laat die dame met rust. Scheer je weg.
Wat een geluk dat ik juist langs reed om Miss Bates haar schaar terug te brengen.
Ik moet er niet aan denken dat...
Het was de Voorzienigheid, of iets uit een boek, met boeven en rovers.
Maar dat zoiets in Highbury gebeurt.
Hoe kan ik u ooit bedanken?
Ik ben blij dat ik u van dienst kon zijn.
Mr Knightley inviteert u tot het proeven van zijn aardbeien, die nu rijp zijn.
Het is hier prachtig, Mr Knightley.
Zo simpel en natuurlijk, precies zoals ik het graag zie.
Informeel, zonder vertoon. We doen net als de zigeuners.
Niet in alle opzichten, hoop ik.
Ik had op een ezeltje moeten komen, met mijn caro sposo ernaast.
Natuurlijker dan dat kan bijna niet.
Voor sommige mensen geldt dat, ja.
Maar u had alles aan mij moeten overlaten, de uitnodigingen, alles.
Ik had geen bezwaar gehad om voor gastvrouw te spelen.
Misschien niet...
…maar er is maar één vrouw die hier gasten mag ontvangen.
Mrs Weston, neem ik aan.
Nee, Mrs Knightey.
En zolang die er niet is, regel ik die zaken zelf.
Welaan, we zijn er.
Hartelijk welkom.
Het mooiste fruit van Engeland.
Het is ieders favoriet. En zo gezond.
Wat enig om 't zelf te plukken.
Zo geniet je er pas echt van, met een mandje aan je arm.
Zo simpel en natuurlijk. Ik zou me bijna een herderinnetje wanen.
Houdt u van schapen, Mrs Elton?
Ik dacht dat Mr Churchill ook kwam. - Dat was wel de bedoeling.
Hij had er al moeten zijn. Ik maak me zorgen om dat paard van hem.
Mrs Churchill heeft vast een nieuwe kwaal bedacht om hem daar te houden.
Kijk daar. Arme Jane Fairfax.
Hoe houdt ze het uit?
Ik wil geen nee horen. Het is een vriendin van Mrs Bragge.
Een heel goede betrekking. Maar twee dochters, en dicht bij Maple Grove.
Ik kan ze vandaag nog schrijven. - Excuseert U me.
Miss Fairfax, is er iets?
Kan ik iets doen? Het is erg drukkend. Gaat u liever naar binnen?
Ik moet naar huis. Ik mankeer niets, maar ik moet...
…voor mijn grootmoeder zorgen. Wilt u dat zeggen?
Laat me dan een koets regelen. Die is er in vijf minuten.
Laat u me maar gewoon gaan...
…en zegt u alleen dat ik ben weggegaan. Wilt u dat doen?
Natuurlijk, als u dat wit. - Dank U.
O Miss Woodhouse, ik wil zo graag af en toe alleen zijn.
Daar ben je, lieve kind.
Pas je wel op voor tocht?
Ik zit behaaglijk bij de haard, maar dit is zo'n tochtig huis.
Waar is iedereen?
Ik ben voor niets gekomen. De gasten gaan al bijna naar huis.
Ik kwam er net een tegen.
Waanzin bij deze hitte.
Wat was er? - Mrs Churchill had weer eens een toeval.
Die hitte is ondraaglijk. - Het is koeler als u stilstaat.
Dank u, maar ik moet weer terug. Ik kon eigenlijk niet gemist worden.
Maar men stond erop dat ik kwam. - U gaat morgen toch mee naar Box Hill?
Dan zit ik er alleen maar humeurig bij. - Blijft u dan maar in Richmond.
Dan ben ik nog humeuriger omdat ik niet bij u ben.
Dat probleem moet u zelf oplossen. U bepaalt zelf hoe humeurig u wilt zijn.
U heeft helemaal gelijk.
Ik ben niet te genieten vandaag. Ik zal maar gaan.
Als ik meega naar Box Hill, beloof ik dat ik een goed humeur meebreng.
Dus dit is Box Hill.
Ik ben blij het te zien.
Ik ben blij dat u me heeft overgehaald om mee te gaan.
Ik was gisteren humeurig en vermoeid en was bijna voorgoed vertrokken.
Voorgoed? - Voor een tijd althans, naar Zwitserland.
Maar dankzij haar ben ik er nu. - Daar ben ik heel blij om.
Dank u, Miss Smith.
We kwamen onderweg dokter Perry tegen.
Hij zou toch per koets komen? - k weet van niets.
Dat had u geschreven. - Ik niet. Ik weet van niets.
Wat merkwaardig. Dan...
Dan heb ik het zeker gedroomd.
Kom, Miss Woodhouse, Miss Smith. Beste beentje voor.
We waren met een groep. Kapitein FitzWilloughby was er ook bij.
Het was zo gezellig en toen ineens...
…moest kapitein FitzWilloughby weg en het begon te regenen en..
Doet u anagrammen? Daar ben ik heel slecht in.
Miss Fairfax wordt gouvernante. Zij kan het ons leren.
Wat zou dit kunnen zijn?
O, mag ik het eens proberen?
Nee, ik kan er niets van.
Mag ik?
Natuurlijk.
Blunder. Dat ik dat niet zag.
Een voor u, Miss Woodhouse.
Nee, die wil ik niet. - Zal ik hem aan haar geven?
Miss Fairfax, wilt u zich hierop storten?
Ikwist niet...
Ik wist niet dat eigennamen ook mochten.
Waar blijven jullie? Hebben jullie geen honger?
Wat was dat voor grap, die de een zo amusant vond en de ander zo pijnlijk?
Het was een malligheidje, meer niet. - Niet?
Emma, weet je zeker dat je weet hoe het tussen hen zit?
Tussen Frank Churchill en Jane Fairfax? Denkt u dat?
Er is niets tussen hen, geen enkele band.
Van haar vermoed ik het, maar van hem weet ik het zeker.
Dat Frank van Mr Perry's koets gedroomd heeft.
Want het was diep geheim. Alleen wij wisten het, en Jane.
En dat Frank er dan over droomt. Vreemde dingen toch, dromen.
U bent vandaag beter gehumeurd. - Omdat u mijn meesteres bent.
Bent u zichzelf niet meester? - Ik vrees van niet.
Ik ben volkomen in uw ban. - Sinds wanneer?
Sinds ik u heb leren kennen.
Niet zo hard. U bent de enige die praat. - IK zeg niets schandelijks.
Ik ontmoette u in maart. Dat mag iedereen horen, van Miekleham tot Dorking.
Ik heb Emma Woodhouse in maart leren kennen.
Wat een saaie boel. Dat kan niet, hoor.
Miss Woodhouse heeft me bevolen u allen te vragen waar u aan denkt.
Wil ze wel weten wat wij denken?
Nee, allerminst. Dat is wel het laatste dat ik wil.
Bevel van Miss Woodhouse, nou ja.
Ik heb nog nooit in kringen verkeerd waar mij iets werd bevolen.
Of waar meisjes getrouwde dames dit of dat bevelen.
Het is een grapje, Augusta. - Grapje, nou ja.
Sommige mensen hebben geen benul van manieren.
In dat geval beveelt Miss Woodhouse me te zeggen...
…dat ze iets amusants van U wil zien.
Eén heel knap iets, twee redelijk knappe dingen of drie..
…heel saaie dingen.
Nog meer bevelen van haar? Onverdraaglijk.
Ik wil wel, Miss Woodhouse.
Drie saaie dingen is precies iets voor mij.
Ik zeg drie saaie dingen zodra ik mijn mond opendoe, toch?
Denkt u niet?
Ja, maar we maken het moeilijker voor U.
U krijgt een beperking opgelegd. U mag er maar drie.
Op die manier.
Ik begrijp wat ze bedoelt en ik zal proberen mijn mond te houden.
Ik heb haar zeker iets misdaan, want ik zou nooit zoiets tegen 'n vriendin zeggen.
Ga je mee wandelen, Augusta?
Vrolijk stel. Ze verdienen elkaar volkomen.
Wat een geluk om zo kort na hun kennismaking al te trouwen.
Hoeveel mensen doen dat niet en moeten het hun hele leven berouwen?
Dat komt inderdaad voor.
Maar alleen een zwak persoon laat dat zijn hele leven bepalen.
Hoe kon je zo tactloos zijn?
Tegen een vrouw die ouder en minder gefortuneerd is dan jij.
Het was eruit voor ik er erg in had.
Het is een lief mens, maar ook tamelijk belachelijk.
Ze begreep me niet eens. - Integendeel.
Ze begreep je maar al te goed.
Ze heeft er met me over gesproken, en met meer begrip dan jij voor haar had.
Toen je klein was, mocht je blij zijn als ze je zag staan.
Nu is het andersom. Ze is arm, haar vroegere welstand is haar ontvallen.
En dan verneder je haar? Je maakt haar in gezelschap belachelijk?
Haar omstandigheden zouden je medeleven moeten wekken, niet je hoon.
Dat was een slechte beurt, Emma. Een heel slechte beurt.
Wat aardig van U. U bent altijd zo aardig.
Jane is onwel. Ze heeft vreselijke hoofdpijn.
Sinds Box Hill, en het wordt aldoor erger.
Ik moet haar verontschuldigen. Ze moet het bed houden.
Ze heeft besloten in betrekking te gaan bij Mrs Smallridge.
Ze zou vandaag schrijven. Dus we raken haar kwijt.
Maar het is lief van u dat u gekomen bent.
U bent altijd zo lief geweest.
Daar ben je, lieve kind.
Ik wilde je voor mijn vertrek nog zien.
Ik ga een paar dagen naar John en Isabella in Londen.
Kan ik nog iets overbrengen, behalve je nietsbetekenende 'liefs'?
Nee, niets.
Is dit niet een beetje plotseling?
Ja. Of liever gezegd..
Ik dacht er al enige tijd over.
Emma is bij Mrs en Miss Bates langs geweest.
Ze is altijd zo attent voor hen.
Ik moet gaan.
Ik vind het niet leuk als mensen weggaan. Het moet, maar toch vind ik het niet leuk.
Ik ook niet.
Ik heb besloten om nooit te trouwen.
Hoe kom je daarbij? Toch niet vanwege Mr Elton?
Er is wel iemand die ik bewonder, maar die zou ik nooit...
Ik ben hem zo dankbaar.
Vanwege de dienst die hij je heeft bewezen?
Hij zag er zo nobel uit.
Dankzij hem veranderde volmaakte ellende in volmaakt geluk.
Maar ik mag niet aan hem denken, hè? - Er gebeuren wel vreemdere..
Nee. Harriet, je moet je niet laten beïnvloeden. Zeker niet door mij.
Ik heb mijn leven gebeterd.
Miss Woodhouse. Wat hebben we toch een aardige buren.
Maar Jane zegt dat ze nog steeds niemand kan ontvangen.
Ze is helemaal uit haar doen. Ze zit al drie dagen op haar kamer.
Vader, tot mijn grote leedwezen moet ik u op de hoogte stellen...
…van het overlijden van mijn tante, Mrs Churchill.
Ze is dinsdagmorgen aan een beroerte bezweken.
Gelukkig kon ik haar in haar laatste uren bijstaan.
Wat de toekomst betreft: Die is onzeker. Ik om zo snel mogelijk langs.
Nu heb ik spijt van alles wat ik over Mrs Churchill heb gezegd.
Wat droevig. Zo ziek terwijl iedereen zich aan haar ergerde.
Er blijven twee vragen:
Laat ze Frank een eigen inkomen na?
En zal hij trouwen, nu hij zelf een vrouw kan kiezen?
Zijn stiefvader legt hem geen duimbreed in de weg.
Ja, wie huwt hij, nu hij de keus heeft?
Harriet, nee. Ik zeg niets.
Kunt u vanmorgen naar Randalls komen? Mrs Weston wil u graag spreken.
Kunt u komen? - Uiteraard. Nu meteen, als het moet.
Wat is er, is ze ziek? - Nee, iets anders.
Geduld, u hoort het gauw genoeg.
Mrs Weston kan het u beter vertellen dan ik.
Is er iets met Isabella of de kinderen?
Welnee. Het betreft niemand met de naam Knightley.
Het betreft...
Loopt u mee. Mrs Weston rust niet voordat u er bent.
Wat is er, lieve? Zeg het maar. Het zal u opluchten, wat het ook is.
Ik zal het je vertellen, Emma.
Frank wilde zijn vader spreken over een onderwerp...
Om te zeggen dat hij zich gebonden heeft.
Frank heeft zich verloofd met Jane Fairfax.
Ze waren al heimelijk verloofd sinds hij haar in Weymouth had leren kennen.
Hij had haar die piano gestuurd.
Hij was al met haar verloofd voordat hij hier kwam.
Wat is er?
Het is een liefdesuiting.
Een liefdesuiting? U heeft me overtuigd.
Hun verloving moest geheim blijven.
Hij hield de schijn op uit angst voor de afkeuring van zijn tante.
Of uit angst dat ze hem zou onterven.
Het kwetst me, Emma.
Het kwetst zijn vader ook.
Hij heeft onvergeeflijke dingen gedaan.
Laat me u in één opzicht geruststellen.
Ik was inderdaad een tijdje op hem gesteld.
Ik was zeer op hem gesteld.
Hoe het overgegaan is, weet ik niet, maar echt, ik lijd er niet onder.
Maar zijn gedrag tegenover haar, en tegenover ons.
Zo huichelachtig, zo stiekem.
De hele winter en lente dacht ik dat we niets voor elkaar te verbergen hadden...
…en al die tijd...
Mijn hemel, hoe vertel ik het Harriet?
Ik? Waarom zou ik het erg vinden? Je denkt toch niet dat ik om hem geef?
Maar Harriet, dat zei je toch zelf?
Gezien de dienst die hij je bewezen heeft, was dat volkomen begrijpelijk.
U heeft me verkeerd begrepen. Het was iets veel fijners.
Ik bedoelde Mr Knightley, toen hij me ten dans vroeg.
Als ik wist dat je hem bedoelde, had ik je nooit aangemoedigd.
Waarom niet?
U zei dat er wel vreemdere dingen gebeuren. En waarom niet?
En jij denkt dat hij je gevoelens beantwoordt?
Ja, eerlijk gezegd wel.
Heeft hij zich in die zin uitgesproken?
Nee, maar hij sprak op zo'n bepaalde manier.
Hij leek te vragen of ik mijn hart al verpand had.
Doelde hij niet op Mr Martin? - Mr Martin? Welnee.
Ik weet wel beter dan nog iets voor Mr Martin te voelen.
Ik had nooit aan Mr Knightley gedacht als u me niet had aangemoedigd.
Was ik haar maar nooit tegengekomen.
Zei je iets, lieve?
Nee, papa.
Jij en ik zullen nooit vijanden zijn...
…nooit vijanden zijn, nooit…...
Ik weet nu hoe goed u danst en we zijn geen broer en zuster, dus het mag.
Broer en zuster? Allerminst.
Haar situatie zou je medeleven moeten wekken, niet je hoon.
Dat was een slechte beurt van je, Emma. Een heel slechte beurt.
Ik houd van hem.
Ik heb altijd van hem gehouden.
Wat heb ik gedaan?
Ik verwachtte u nog niet.
Ik ben vanmorgen teruggereden. - Dat was zeker een natte rit.
Ik heb nieuws voor u. - Miss Fairfax en Frank Churehil.
Ik weet het al.
Mr Weston heeft me geschreven. Ik ben meteen teruggekeerd.
U was misschien minder verbaasd dan wij
U had uw vermoedens. Had ik maar beter naar u geluisterd.
Maar ik zie die dingen niet.
Lieve Emma, de tijd heelt alle wonden.
Ik heb er geen woorden voor.
Die vermaledijde schoft.
Maar hij vertrekt binnenkort. Ze gaan in Yorkshire wonen.
Ik heb met haar te doen. Ze had beter verdiend.
Heel aardig van u, maar u vergist zich.
Ik heb me nooit echt aangetrokken gevoeld tot Mr Churchill.
Het spijt me als ik die indruk gewekt heb.
Ik heb geen excuses voor mijn gedrag.
Zijn aandacht streelde mijn ijdelheid en daarom heb ik het laten gebeuren.
Hij was er niet op uit om mijn liefde te winnen.
Het was een list om de waarheid te verhullen.
Hij heeft me gebruikt, maar niet gekwetst.
Hij heeft wel bijzonder veel geluk. Alles pakt goed voor hem uit.
Hij ontmoet een jonge vrouw, verovert haar hart en verlooft zich met haar.
Hij behandelt haar schandalig en zij duldt het.
Zijn tante ligt dwars, zijn tante overlijdt.
Hij schoffeert iedereen en toch vergeeft iedereen het hem grf.
Hij heeft wel erg veel geluk.
Het lijkt wel alsof u hem benijdt. - Ik benijd hem ook, Emma.
In één opzicht benijd ik hem zeer.
Wil je niet weten wat dat is?
Je dwingt jezelf om dat niet te vragen.
Ik moet het zeggen, ook al krijg ik misschien spijt.
Zeg het dan niet. Neem even de tijd, houd u in.
Ik viel u onterecht in de rede.
Ja, ik zal naar u luisteren.
Als u me wilt zeggen dat u iets overweegt…
…dan kunt u dat tegen mij zeggen, als vriendin.
Emma, dat is..
Ik kan het niet langer verzwijgen.
Zeg het me, heb ik geen kans van slagen?
Mijn liefste Emma, want mijn liefste zul je altijd zijn…...
…draai er niet omheen. Zeg nee als je nee moet zeggen.
Ik ben niet goed in mooie woorden.
Hield ik minder van je, dan had ik meer woorden, maar je weet hoe ik ben.
Ik zeg je voortdurend de waarheid.
Ik maak je verwijten, lees je de les...
…en jij verdraagt het zoals geen enkele vrouw het zou verdragen.
Laat ik je dan nog eenmaal de waarheid zeggen.
Mijn manier van doen helpt niet erg, maar je begrijpt me wel.
Je begrijpt mijn gevoelens en zult ze beantwoorden, als je kunt.
Dat kan ik.
Ik beantwoord ze inderdaad.
Ik houd van je.
Ik heb altijd van je gehouden, maar ik wist het pas...sinds gisteren, geloof ik.
Dus je zegt ja? - Ja.
Ja.
Dit is zo vreemd.
Ik hield je in mijn armen toen je drie weken oud was.
Mag je me nog even graag als toen?
O nee. Harriet.
Ikwas net op weg naar U. - En ik naar jou.
U zult zo boos op me zijn. - Nee, integendeel.
Ik zeg het maar meteen, want u hoort het toch.
Ik ga trouwen, met Robert Martin.
Hij kwam naar de school en hij zei dat hij nog steeds van me hield.…
…hoe hij zich ook had verzet.
En Mr Knightley had gezegd: Vraag haar nog eens.
Ik kon hem niet weigeren. Ik ben altijd van Robert blijven houden.
Zeg dat u me vergeeft en wees niet boos op Me...
…ook al wilt u me vast niet meer zien.
O Harriet, wat een heerlijk nieuws.
Wat bezielt je, Emma?
Nee, ik vind dit helemaal geen goed idee.
Denk toch aan die arme Isabella. En die arme Miss Taylor.
Maar ik houd van hem, en hij van mij.
Dat kan wel zijn, maar trouw toch maar niet.
Wat moet ik als jij Hartfield verlaat?
Daar hebben Emma en ik over gepraat.
…en er is geen sprake van dat Emma u verlaat.
We weten dat u liever op Hartfield blijft dan naar Donwell Abbey te verhuizen.
Mr Knightley komt hier wonen, zo lang als..
Zo lang als U wilt, papa. Is dat niet aardig van hem?
Maar we zien hem toch al elke dag.
Waarom kan alles niet bij het oude blijven?
We zien hem elke dag, maar 's nachts zijn we alleen.
Ik heb gehoord dat die kippendieven weer hebben toegeslagen.
Eergisteren hebben ze alle kalkoenen van Mrs Weston gestolen.
Zou u zich niet prettiger voelen als Mr Knightley hier woonde?
Inderdaad, Emma. Veel prettiger.
De beste oogst in jaren.
Knightley heeft nota bene zijn pachters uitgenodigd.
Moeten we nu met het plebs dineren?
Hoge heren mogen excentriek zijn. En het oogstdiner is een traditie.
Men kan het ook te dol maken.
Dames en heren, vrienden.
Ook dit jaar zijn we weer gezegend met een goede oogst.
Ik ben ook in andere opzichten gezegend.
Bij de volgende oogst zal ik op Hartfield wonen...
…maar ik verzeker u dat ik mijn landgoed en u allen niet in de steek zal laten.
Er zal stabiliteit zijn.
Het bestaande zal worden voortgezet...
…ook al verandert mijn leven.
Ik verzoek u het glas te heffen…...
…op de vrouw die mij de gelukkigste man op aarde maakt.
Op Emma Woodhouse.
En Mr Knightley.
Mag ik u voorstellen: Robert Martin.
Zeer vereerd.
Insgelijks.
Ik hoop dat u heel gelukkig wordt en dat u gauw langskomt op Hartfield.
Met uw zuster natuurlijk, en met Miss Smith.
Zag je dat?
Het is altijd haar bedoeling geweest om Knightley te strikken.
Hopelijk heeft ze nu haar zin.
Emma, ik ben zo blij voor je.
Proficiat, Emma. - Jij denkt dat ik al het geluk heb.
K? Allerminst.
Ontken het maar niet. Ik ben het met je eens.
Is ze niet beeldschoon?
Hebt u ooit zo'n huidje gezien? Zo glad.
Ik heb haar teint altijd bewonderd, al weet ik nog dat u haar te bleek vond.
Wat een vlegel ben ik toch. Kunt u me vergeven?
Als zij u kan vergeven, kan ik het ook.
Ze vergeeft het me zeker. Ze is een engel.
Kijk haar dan.
Die zachte glooiing van haar hals.
Mijn oom Churehillwil haar de juwelen van mijn tante schenken.
Hoe zullen die tegen dat huidje staan? - Prachtig.
Ze hoort ons, dat zie ik aan haar houding.
Ze doet alsof ze naar anderen luistert, maar niets ontgaat haar.
Wil je met me dansen, Emma?
We zijn geen broer en zuster, dus het mag.
Broer en zuster, integendeel.